Binoculair zien
Binoculair zien is het kijken met 2 ogen. Als dit op de juiste manier ontwikkeld is en er optimaal stereo (diepte) zien is, noemen we dit stereopsis. Om dit optimale stereo zien te bereiken, moeten de beide ogen exact tegelijk naar hetzelfde punt kijken, zodat de zgn. corresponderende netvliescellen van het rechter- en het linker-oog tegelijkertijd belicht worden.
Zelfs als hierin maar een kleine afwijking zit, spreken we van een fixatie disparatie.

Wat is Fixatie disparatie?
Als er sprake is van een fixatie disparatie, kijken de beide ogen dus niet tegelijk naar hetzelfde punt en is het stereo zien verminderd.
Er is echter ook nog geen dubbel zien. Dit komt doordat het visuele systeem de mogelijkheid heeft om, tot op zekere hoogte, de beelden van beide ogen tot 1 geheel te versmelten. Het gebied waarbinnen dit nog net lukt heet het Panum-gebied.

Afbeeldingen: Zicht bij FD

Asthenope klachten
De moeite en inspanning die het visuele systeem hier voor moet leveren kan leiden tot asthenope klachten.

Dit kunnen allerlei klachten zijn zoals:
> hoofdpijn
> branderige ogen
> moeite met lang lezen of ander dichtbij werk
> moeite met snelle bewegingen
> minder goed zien in de schemering
> nek- en rugklachten
> verkrampte spieren in het schouder gebied
> licht gevoeligheid
> moeilijkheden met afstand inschatten
> algemene vermoeidheid verschijnselen

MKH Pola-test methode
De grootte van de fixatie disparatie kan alleen gemeten worden met de MKH pola-testmethode ( Meting en korrektie volgens prof Haase). Het brilrecept dat daaruit volgt, zal een combinatie zijn van sferische, torische en prismatische glazen. Na 8 weken wordt een controle onderzoek gedaan en wordt gekeken of het aantal klachten is afgenomen.

Fixatie disparatie en dyslexie
Bij de meeste dyslectische mensen is er ook sprake van een fixatie disparatie. Dit betekent dat deze mensen een dubbel probleem hebben. Door de fixatie te verbeteren zal het “zien” van een tekst veel makkelijker worden en zullen er dus ook minder fouten gemaakt worden en zal lezen een stuk minder vermoeiend zijn. Het probleem van de beeldverwerking in de hersenen zal blijven bestaan, maar per saldo zal er een beter leesvermogen worden bereikt.